20. September 2017

Gaudijev grad Barselona

Objavljeno u Traveling oktobar 03 2016 veličina teksta Smanji veličinu teksta Povećaj veličinu teksta 0

Prvi tragovi čoveka na teritoriji na kojoj se danas nalazi Barselona datiraju od pre 4000 godina, krajem neolita (2000-1500 pne.).

Postoje zapisi iz 7. i 6. veka p.n.e. u kojima se pominje naselje Barkeno, iberskog naroda Lajetanaca. Izgleda da je u to doba, takođe,  postojala i jedna grčka kolonija po imenu Kalipolis, iako istoričari još uvek ne mogu da se slože o tačnom položaju ove kolonije. Tokom Drugog punskog rata naseljavali su je jedno vreme Kartaginjani, da bi ga kasnije preuzeli Rimljani. Rimljani su pretvorili grad u vojnu tvrđavu - kastrum - čiji je centar bio malo uzvišenje pod nazivom Taber (danas deo Barselone koji se zove Sijutat Velja što znači Stari grad.


Danas, Barselona je grad modernizma, glavni grad i administrativni centar autonomne regije Katalonija.
Barselona je grad u kojem je živeo i radio arhitekta Antoni Gaudi, sadrži i njegova najreprezentativnija dela, koja godišnje privlače milione turista iz celog sveta.

Antoni GaudiAntoni Gaudi

Ne zna se gde je tačno rođen Antoni Gaudi, 1852. godine. Bio je najmlađe od petoro dece. U Barseloni je studirao arhitekturu na Višoj tehničkoj školi. Uporedo je radio i kao tehnički crtač, kako bi se izdržavao tokom studija. Ponekada je dizajnirao i nameštaj i radio i kao dekorater. Upravo ga je jedan od tih usputnih poslova doveo i do preokreta u poslovnom i privatnom životu, kada je jedna vitrina koju je dizajnirao izabrana za Univerzalnu izložbu u Parizu 1878. godine. Nerazumevanje okoline pratilo ga je čitavog života, a u isto vreme je i njegova slava rasla. 7. juna 1926. godine na ulici ga je pregazio tramvaj. Zbog zapuštenog izgleda, niko nije prepoznao slavnog arhitektu i on je odveden u bolnicu za siromašne. Kada su ga prijatelji pronašli idućeg dana, odbio je da ga premeste u bolju bolnicu. Umro je dva dana kasnije, 9. juna i sahranjen je u kripti svoje katedrale. Za Gaudijem je žalila cela Barselona a od tog dana tramvaji ne saobraćaju ulicama ovog grada.

Sagrada familiaSagrada familia

Sagrada familia ili Sveta porodica  je bazilika u izgradnji napravljena u gotskom stilu. Crkvu je počeo da gradi arhitekta Fransesk de Paula del Viljar (Francesc de Paula del Villar), da bi 1882. godine projekat preuzeo i u potpunosti promenio Gaudi. U to vreme lokacija na kojoj je počela izgradnja bila je 1,5 km udaljena od Barselone. Gaudi je na projektu radio 40 godina, od toga poslednjih 15 je radio isključivo na tom projektu.

Gaudi je umro 1926. godine, a na crkvi je rad nastavljen do današnjih dana. Po sadašnjim predviđanjima trebalo bi da bude završena do 2026. godine. Većina Gaudijevih skica i projekata crkve bila je uništena za vreme Španskog građanskog rata.
Sagrada familija je uvrštena na Uneskovu listu Svetske baštine.

Prema španskim novinama, Sagrada Familija je sa 2,26 miliona posetilaca u 2004. godini najposećenija turistička atrakcija u Španiji ispred madridskog muzeja Prada i granadinske Alhambre, kraljevske mavarske palate.
Godine 2010. završena je unutrašnjost crkve, nakon čega je 7. novembra iste godine papa Benedikt XVI posvetio ovu bogomolju, proglasivši je manjom bazilikom.

Kuća BatljoKuća Batljo

Kuća Batljo u centru Barselone je remek-delo oblika, boje i igre svetlosti čuvenog španskog arhitekte Antonija Gaudija. Među stanovnicima Barselone poznatija je kao Casa dels Ossos, što na španskom jeziku znači Kuća od kostiju, jer njena spoljašnja struktura podseća na strukturu koštanog skeleta. Na njenoj fasadi poigravaju šarene površine, čim sunce izađe i stvara se atmosfera festivala, pa se često zove i Kuća maski, Kuća Zevajućih ili Kuća Zmaja.

Godine 1877. počela je izgradnja kuće trgovca tekstilom Jozefa Batlja, a prvi arhitekta je bio jedan od učitelja Antonija Gaudija Emilio Sala Kortez. Ova kuća nije imala izuzetne odlike, građena je u okviru tradicionalnog eklekticizma. 1903. godine njen vlasnik Jozef Batljo angažuje Gaudija da potpuno redizajnira kuću. Ali, Gaudi odlučuje da je samo renovira, i u njenom uređenju ruši ustaljene arhitektonske manire. Drugi deo izgradnje kuće traje od 1904. do 1906. godine, a nakon završetka Gaudi ju je nekoliko puta renovirao.


Arhitekturom Kuće Batljo dominiraju nepravilni oblici. Zidovi su zaobljeni, slobodno formirani, šareni, a nivo poda i krova definišu sferni i asimetrični talasasti oblici. Zaobljen krov podseća na leđa zmaja sa šiljatim repom, jedan od tipičnih simbola Gaudijeve arhitekture. Smatra se da Gaudi izvodi simboličnu predstavu zmaja koga ubija Sveti Georgije, koji je svetac i zaštitnik Katalonije. Fasada može da simboliše i karneval, krov je kapa harlekina, šareni mozaici od pločica liče na konfete, a oblik ograda balkona na karnevalske maske.


Veliki deo fasade Kuće Batljo od klesanog kamena je prekriven zamršenim mozaicima od polomljenih glaziranih keramičkih pločica i komadima stakla raznih boja i nepravilnih oblika. Konstruktivni elementi nalik na kosti uokviruju i oblikuju prozorske otvore. Prozori su istaknuti dekorativnim livenim gvozdenim ogradama. Prizemlje kuće ima neobično urezane gotske ukrase na ovalnim prozorima, kao i graciozno izvajan kameni rad.
Izgled Kuće Batljo je organski, kao na slici, ili snu. Antonio Gaudi je koristio boje mora u enterijeru i eksterijeru, kao i jedinstvene forme na nivou krova kuće. Kuća Batljo je do sredine pedesetih godina XX veka bila u vlasništvu porodice Batljo. Od 2002. godine pretvorena je u muzej Antonija Gaudija, a od 2005. godine se nalazi na Uneskovoj listi zaštićenih znamenitosti.

Park GueljPark Guelj

Park Guelj, koji se nalazi na brdu El Karmel, projektovao je Antonio Gaudi za potrebe svog mecene, grofa Eusebija de Guelja, koji je često putovao u Englesku i odatle dolazio zanesen parkovima i vrtovima.
Gaudi je bio jedan od pionira organske arhitekture što se u Barseloni može videti na mnogim građevinama koje je projektovao, pa i na crkvi Sagrada familia koja ni dan danas nije završena. U parku Guelj, taj spoj prirode i arhitekture stvara potpuno jedinstvenu ambijentalnu celinu, uklopljenu u strme padine i grebene, sa krivudavim putevima i pećinama, a sve osmišljeno tako da omogući mir i tišinu, što se od parkova i očekuje.

Oblici koji liče na lavu, drveće u obliku stalaktita, zidovi izgrađeni od kamena sa talasanjem mozaika od polomljenih keramičkih pločica pravljenih tehnikom trenkadis, koja je posebno korišćena u katalonskom modernizmu, razne vrste cveća i biljaka koje parku daju jarke boje i mirise, kućice i objekti u stilu bajki, daju parku posebnu harizmatičnost kakvu je imao i njegov tvorac Gaudi.
Ključno mesto u parku je glavna terasa, okružena je dugom klupom u obliku morske zmije. Klupe u parku Guelj su jedinstvene, veselih oblika i boja, kakvi nas ostavljaju bez daha. Veliki prolaz na najvišoj tački parka nudi najbolji panoramski pogled na Barselonu.


Gaudi je verovao da arhitektura mora da zavodi, a ovaj bajkoviti  park, koji je od 1984. godine pod zaštitom UNESKA svakako zavodi svojom jedinstvenom lepotom i originalnim rešenjima. Ako putujete u Barselonu, nemojte propustiti posetu ovom jedinstvenom remek-delu arhitekture.

La Rambla

La Rambla

Jedno od najprivlačnijih mesta grada je šetalište Las Ramblas koje se nalazi između Trga Katalonije, neurološkog centra grada i stare luke. Šetalište je svakodnevno prepuno ljudi sve do kasnih noćnih sati. Novinarnice, prodavnice cveća i ptica, žive ulične skulture, kafiće i restorane, sve to možete naći na ovom šetalištu. Zgrada pod imenom Palata Vireina, svetski poznati teatar Liseu i glavna pijaca Bokerija su od velikog turističkog interesa. Šetalište završava u staroj luci trgom Vrata mira (Portal de la Pau Portal de la Pau), gdje se nalazi poznata statua Kristofera Kolumba. Zanimljivo je da ruka statue sa ispruženim prstom pokazuje suprotno od američkog kontinenta, usmerena prema italijanskom gradu Đenovi, koji se smatra njegovim rodnim gradom.


Udaljenost Barselone od Madrida, glavnog grada Španije, je oko 500 km. Grad je omeđen dvema rekama koje se ulivaju u Mediteransko more. Na severu je to reka Besos Besòs, a na jugu Ljobregat.
Klima je mediteranska sa dugim i žarkim, sunčanim i veoma vlažnim letima i blagim zimama bez snežnih padavina i sa temperaturom koja zimi skoro nikada ne pada ispod nule.

 

 

Izvor: Vikipedija, Artnit, Artur

Povezane teme

Paelja... Za ovo ukusno špansko jelo potrebno je: jedna glavica crnog lukatri čena belog lukatri šargarepešolja graškajedna zelena paprikap...

Ne bacajte stari hleb, napravite gaspačo... Svake godine se preko dva miliona španaca i turista iz svih krajeva sveta gađa paradajzom na ulicama grada Bunola. Sve to se odigrava u okviru tradiciona...

Ćurosi – slatke mediteranske čarolije... Kad požele nešto slatko, Španci posežu za crnom čokoladom (mora imati najmanje 70 odsto kakaoa!). Od nje naprave neku vrstu slatkog umaka – ...

Postavljeni komentari su privatna mišljenja autora i ne odražavaju stavove redakcije Balkan In.

Balkan IN Magazin

Kulturno informativni portal Balkan In obuhvata segmente - politika, vesti, kultura, umetnost, nauka, medicina, sport, zdravlje i priroda, autromobilizam, moda, putovanja.
Kulturno informativni portal Balkan In obuhvata segmente - politika, vesti, kultura, umetnost, nauka, medicina, sport, zdravlje i priroda, autromobilizam, moda, putovanja.

Prijatelji

Sve o Labradorima

Korisni saveti - Uradi sam

DR MARKO JOVAŠEVIĆ Zdravlje kao način života

Foto

Janko Tipsarević